The Anatomy of Melancholy · Chapter 119Notes (3)
This chapter is not translated yet. You are reading the original.
804. If any one shall err through his own suspicion, and shall apply to himself what is common to all, he will foolishly betray a consciousness of guilt.
805. Hor.
806. Mart. l. 7. 22.
807. Ut lubet feriat, abstergant hos ictus Democriti pharmacos.
808. Rusticorum dea preesse vacantibus et otiosis putabatur, cui post labores agricola sacrificabat. Plin. l. 3. c. 12. Ovid. l. 6. Fast. Jam quoque cum fiunt antiquae sacra Vacunae, ante Vacunales stantque sedentque focos. Rosinus.
809. Ter. prol. Eunuch.
810. Ariost. l. 39. Staf. 58.
811. Ut enim ex studiis gaudium sic studia ex hilaritate proveniunt. Plinius Maximo suo, ep. lib. 8.
812. Annal. 15.
813. Sir Francis Bacon in his Essays, now Viscount St. Albans.
814. Quod Probus Persii βιογραφος virginali verecundia Persium fuisse dicit, ego, &c.
815. Quas aut incuria fudit, aut humana parum cavit natura. Hor.
816. Prol. quer. Plaut. “Let not any one take these things to himself, they are all but fictions.”
817. Si me commorit, melius non tangere clamo. Hor.
818. Hippoc. epist. Damageto, accercitus sum ut Democritum tanquam insanum curarem, sed postquam conveni, non per Jovem desipientiae negotium, sed rerum omnium receptaculum deprehendi, ejusque ingenium demiratus sum. Abderitanos vero tanquam non sanos accusavi, veratri potione ipsos potius eguisse dicens.
819. Mart.
820. Magnum miraculum.
821. Mundi epitome, naturae deliciae.
822. Finis rerum omnium, cui sublunaria serviunt. Scalig. exercit. 365. sec. 3. Vales. de sacr. Phil. c. 5.
823. Ut in numismate Caesaris imago, sic in homine Dei.
824. Gen. 1.
825. Imago mundi in corpore, Dei in anima. Exemplumque dei quisque est in imagine parva.
826. Eph. iv. 24.
827. Palan terius.
828. Psal. xlix. 20.
829. Lascivia superat equum, impudentia canem, astu vulpem, furore leonem. Chrys. 23. Gen.
830. Gen. iii. 13.
831. Ecclus. iv. 1, 2, 3, 4, 5, 8.
832. Gen. iii. 17.
833. Illa cadens tegmen manibus decussit, et una perniciem immisit miseris mortalibus atram. Hesiod. 1. oper.
834. Hom. 5. ad pop. Antioch.
835. Psal. cvii. 17.
836. Pro. i. 27.
837. Quod autem crebrius bella concutiant, quod sterilitas et fames solicitudinem cumulent, quod saevientibus morbis valitudo frangitur, quod humanum genus luis populatione vastatur; ob peccatum omnia. Cypr.
838. Si raro desuper pluvia descendat, si terra situ pulveris squalleat, si vix jejunas et pallidas heibas sterilis gleba producat, si turbo vineam debilitet, &c. Cypr.
839. Mat. xiv. 3.
840. Philostratus, lib. 8. vit. Apollonii. Injustitiam ejus, et sceleratas nuptias, et caeteta quae praeter rationem fecerat, morborum causas dixit.
841. 16.
842. 18.
843. 20.
844. Verse 17.
845. 28. Deos quos diligit, castigat.
846. Isa. v. 13. Verse 15.
847. Nostrae salutis avidus continenter aures vellicat, ac calamitate subinde nos exercet. Levinus Lemn. l. 2. c. 29. de occult, nat. mir.
848. Vexatio dat Intellectum. Isa. xiviii. 19.
849. In sickness the mind recollects itself.
850. Lib. 7. Cum judicio, mores et facta recognoscit et se intuetur. Dum fero languorem, fero religionis amorem. Expers languoris non sum memor hujus amoris.
851. Summum esse totius philosophiae, ut tales esse perseveremus, quales nos futures esse infirmi profitemur.
852. Petrarch.
853. Prov. iii. 12.
854. Hor. Epis. lib. 1. 4.
855. Deut. viii. 11. Qui stat videat ne cadat.
856. Quanto majoribus beneficiis a Deo cumulatur, tanto obligatiorem se debitorem fateri.
857. Boterus de Inst. urbium.
858. Lege hist, relationem Lod. Frois de rebus Japonicis ad annum 1596.
859. Guicciard. descript. Belg. anno 1421.
860. Giraldus Cambrens.
861. Janus Dousa, ep. lib. 1. car. 10. And we perceive nothing, except the dead bodies of cities in the open sea.
862. Munster l. 3. Cos. cap. 462.
863. Buchanan. Baptist.
864. Homo homini lupus, homo homini daemon.
865. Ovid. de Trist. l. 5. Eleg.
866. Miscent aconita novercae.
867. Lib. 2 Epist. 2. ad Donatum.
868. Eze. xviii. 2.
869. Hor. l. 3. Od. 6.
870. 2 Tim. iii. 2.
871. Eze. xviii. 31. Thy destruction is from thyself.
872. 21 Macc. iii. 12.
873. Part. 1. Sec. 2. Memb. 2.
874. Nequitia est quae te non sinet esse senem.
875. Homer. Iliad.
876. Intemperantia, luxus, ingluvies, et infinita hujusmodi flagitia, quae divinas poenas merentur. Crato.
877. Fern. Path. l. 1. c. 1. Morbus est affectus contra, naturam corpori insides.
878. Fusch. Instit. l. 3. sect. 1. c. 3. a quo primum vitiatur actio.
879. Dissolutio foederis in corpore, ut sanitas est consummatio.
880. Lib. 4. cap. 2. Morbus est habitus contra naturam, qui usum ejus, &c.
881. Cap. 11. lib. 7.
882. Horat. lib. 1. ode 3. “Emaciation, and a new cohort of fevers broods over the earth.”
883. Cap. 50. lib. 7. Centum et quinque vixit annos sine ullo incommodo.
884. Intus mulso, foras oleo.
885. Exemplis genitur. praefixis Ephemer. cap. de infirmitat.
886. Qui, quoad pueritae ultimam memoriam recordari potest non meminit se aegrotum decubuisse.
887. Lib. de vita longa.
888. Oper. et. dies.
889. See Fernelius Path. lib. 1. cap. 9, 10, 11, 12. Fuschius Instit. l. 3. sect. 1. c. 7. Wecker. Synt.
890. Praefat. de morbis capitis. In capite ut variae habitant partes, ita variae querelae ibi eveniunt.
891. Of which read Heurnius, Montaltus, Hildesheim, Quercetan, Jason Pratensis, &c.
892. Cap. 2. de melanchol.
893. Cap. 2. de Phisiologia sagarum: Quod alii minus recte fortasse dixerint, nos examinare, melius dijudicare, corrigere studeamus.
894. Cap. 4. de mol.
895. Art. Med. 7.
896. Plerique medici uno complexu perstringunt hos duos morbos, quod ex eadem causa oriantur, quodque magnitudine et modo solum distent, et alter gradus ad alterum existat. Jason Pratens.
897. Lib. Med.
898. Pars maniae mihi videtur.
899. Insanus est, qui aetate debita, et tempore debito per se, non momentaneam et fugacem, ut vini, solani, Hyoscyami, sed confirmatam habet impotentiam bene operandi circa intellectum. lib. 2. de intellectione.
900. Of which read Felix Plater, cap. 3. de mentis alienatione.
901. Lib. 6. cap. 11.
902. Lib. 3. cap. 16.
903. Cap. 9. Art. med.
904. De praestig. Daemonum, l. 3. cap. 21.
905. Observat. lib. 10. de morbis cerebri, cap. 15.
906. Hippocrates lib. de insania.
907. Lib. 8. cap. 22. Homines interdum lupos feri; et contra.
908. Met. lib. 1.
909. Cap. de Man.
910. Ulcerata crura, sitis ipsis adest immodica, pallidi, lingua sicca.
911. Cap. 9. art. Hydrophobia.
912. Lib. 3. cap. 9.
913. Lib. 7. de Venenis.
914. Lib. 3. cap. 13. de morbis acutis.
915. Spicel. 2.
916. Sckenkius, 7 lib. de Venenis.
917. Lib. de Hydrophobia.
918. Observat. lib. 10. 25.
919. Lascivam Choream. To. 4. de morbis amentium. Tract. 1.
920. Eventu ut plurimum rem ipsam comprobante.
921. Lib. 1. cap. de Mania.
922. Cap. 3. de mentis alienat.
923. Cap. 4. de mel.
924. PART. 3.
925. De quo homine securitas, de quo certum gaudium? quocunque se convertit, in terrenis rebus amaritudinem animi inveniet. Aug. in Psal. viii. 5.
926. Job. i. 14.
927. Omni tempore Socratem eodem vultu videri, sive domum rediret, sive domo egrederetur.
928. Lib. 7. cap. 1. Natus in florentissima totius orbis civitate, nobilissimis parentibus, corpores vires habuit et rarissimas animi dotes, uxorem conapicuam, pudicam, felices liberos, consulare decus, sequentes triumphos, &c.
929. Aelian.
930. Homer. Iliad.
931. Lipsius, cent. 3. ep. 45, ut coelum, sic nos homines sumus: illud ex intervallo nubibus obducitur et obscuratur. In rosario flores spinis intermixti. Vita similis aeri, udum modo, sudum, tempestas, serenitas: ita vices rerum sunt, praemia gaudiis, et sequaces curae.
932. Lucretius, l. 4. 1124.
933. Prov. xiv. 13. Extremum gaudii luctas occupat.
934. Natalitia inquit celebrantur, nuptiae hic sunt; at ibi quid celebratur quod non dolet, quod non transit?
935. Apuleius 4. florid. Nihil quicquid homini tam prosperum divinitus datum, quin ei admixtum sit aliquid difficultatis ut etiam amplissima quaqua laetitia, subsit quaepiam vel parva querimonia conjugatione quadam mellis, et fellis.
936. Caduca nimirum et fragilia, et puerilibus consentanea crepundiis sunt ista quae vires et opes humanae vocantur, affluunt subito, repente delabuntur, nullo in loco, nulla in persona, stabilibus nixa radicibus consistunt, sed incertissimo flatu fortunae quos in sublime extulerunt improviso recursu destitutos in profundo miseriarum valle miserabiliter immergunt. Valerius, lib. 6. cap. 11.
937. Huic seculo parum aptus es, aut potius omnium nostrorum conditionem ignoras, quibus reciproco quodam nexu, &c. Lorchanus Gollobelgicus, lib. 3. ad annum 1598.
938. Horsum omnia studia dirigi debent, ut humana fortiter feramus.
939. 2 Tim. ii. 3.
940. Epist. 96. lib. 10. Affectus frequentes contemptique morbum faciunt. Distillatio una nec adhuc in morem adaucta, tussim facit, assidua et violenta pthisim.
941. Calidum ad octo: frigidum ad octo. Una hirundo non facit aestatem.
942. Lib. 1. c. 6.
943. Fuschius, l. 3. sec. 1. cap. 7. Hildesheim, fol. 130.
944. Psal. xxxix. 13.
945. De Anima. Turpe enim est homini ignorare sui corporis (ut ita dicam) aedificium, praesertim cum ad valetudinem et mores haec cognitio plurimum conducat.
946. De usu part.
947. History of man.
948. D. Crooke.
949. In Syntaxi.
950. De Anima.
951. Istit. lib. 1.
952. Physiol. l. 1, 2.
953. Anat. l. 1. c. 18.
954. In Micro. succos, sine quibus animal sustentari non potest.
955. Morbosos humores.
956. Spiritalis anima.
957. Laurentius, cap. 20, lib. 1. Anat.
958. In these they observe the beating of the pulse.
959. Cujus est pars simularis a vi cutifica ut interiora muniat. Capivac. Anat. pag. 252.
960. Anat. lib. 1. c. 19. Celebris est pervulgata partium divisio principes et ignobiles partes.
961. D. Crooke out of Galen and others.
962. Vos vero veluti in templum ac sacrarium quoddam vos duci putetis, &c. Suavis et utilis cognitio.
963. Lib. 1. cap. 12. sect. 5.
964. Haec res est praecipue digna admiratione, quod tanta affectuum varietate cietur cor, quod omnes retristes et laetae statim corda feriunt et movent.
965. Physio. l. 1. c. 8.
966. Ut orator regi: sic pulmo vocis instrumentum annectitur cordi, &c. Melancth.
967. De anim. c. 1.
968. Scalig. exerc. 307. Tolet. in lib. de anima. cap. 1. &c.
969. l. De anima. cap. 1.
970. Tuscul. quaest.
971. Lib. 6. Doct. Va. Gentil. c. 13. pag. 1216.
972. Aristot.
973. Anima quaeque intelligimus, et tamen quae sit ipsa intelligere non valemus.
974. Spiritualem animam a reliquis distinctam tuetur, etiam in cadavere inhaerentem post mortem per aliquot menses.
975. Lib. 3. cap. 31.
976. Coelius, lib. 2. c. 31. Plutarch, in Grillo Lips. Cen. 1. ep. 50. Jossius de Risu et Fletu, Averroes, Campanella, &c.
977. Phillip. de Anima. ca. 1. Coelius, 20. antiq. cap. 3. Plutarch. de placit. philos.
978. De vit. et mort. part. 2. c. 3, prop. l. de vit. et mort. 2. c. 22.
979. Nutritio est alimenti transmutatio, viro naturalis. Scal. exerc. 101, sec. 17.
980. See more of Attraction in Scal. exer. 343.
981. Vita consistit in calido et humido.
982. “Too bright an object destroys the organ.”
983. Lumen est actus perspicui. Lumen a luce provenit, lux est in corpore lucido.
984. In Phaedon. (Notes 984-997 appear in the order 986, 984, 987, 985 in the original—KTH.)
985. De pract. Philos. 4.
986. Satur. 7. c. 14.
987. Lac. cap. 8. de opif. Dei, I.
988. Lib. 19. cap. 2.
989. Phis. l. 5. c. 8.
990. Exercit. 280.
991. T. W. Jesuite, in his Passions of the Minde.
992. Velcurio.
993. Nervi a spiritu moventur, spritus ab anima. Melanct.
994. Velcurio. Jucundum et anceps subjectum.
995. Goclenius in Ψυχολ. pag. 302. Bright in Phys. Scrib. l. 1. David Crusius, Melancthon, Hippius Hernius, Levinus Lemnius, &c.
996. Lib. an mores sequantur, &c.
997. Caesar. 6. com.
998. Read Aeneas Gazeus dial. of the immortality of the Soul.
999. Ovid. Met. 15. “We, who may take up our abode in wild beasts, or be lodged in the breasts of cattle.”
1000. In Gallo. Idem.
1001. Nicephorus, hist. lib. 10. c. 35.
1002. Phaedo.
1003. Claudian, lib. 1. de rap. Proserp.
1004. “Besides, we observe that the mind is born with the body, grows with it, and decays with it.”
1005. Haec quaestio multos per annos varie, ac mirabiliter impugnata, &c.
1006. Colerus, ibid.
1007. De eccles. dog. cap. 16.
1008. Ovid. 4. Met. “The bloodless shades without either body or bones wanter.”
1009. Bonorum lares, malorum vero larvas et lemures.
1010. Some say at three days, some six weeks, others otherwise.
1011. Melancthon.
1012. Nihil in intellectu, quod non prius fuerat in sensu. Velcurio.
1013. The pure part of the conscience.
1014. Quod tibi fieri non vis, alteri ne feceris.
1015. Res ab intellectu monstratas recipit, vel rejicit; approbat, vel improbat, Philip. Ignoti nulla cupido.
1016. Melancthon. Operationes plerumque ferae, etsi libera sit illa in essentia sua.
1017. In civilibus libera, sed non in spiritualibus Osiander.
1018. Tota voluntas aversa a Deo. Omnis homo mendax.
1019. Virg. “We are neither able to contend against them, nor only to make way.”
1020. Vel propter ignorantium, quod bonis studiis non sit instructa mens ut debuit, aut divinis praeceptis exculta.
1021. Med. Ovid.
1022. Ovid.
1023. Seneca, Hipp.
1024. Melancholicos vocamus, quos exuperantia vel pravitas Melancholiae ita male habet, ut inde insaniant vel in omnibus, vel in pluribus iisque manifestis sive ad rectam rationem, voluntate pertinent, vel electionem, vel intellectus operationes.
1025. Pessimum et pertinacissimum morbum qui homines in bruta degenerare cogit.
1026. Panth. Med.
1027. Angor animi in una contentione defixus, absque febre.
1028. Cap. 16. l. 1.
1029. Eorum definitio morbus quid non sit potius quam quid sit, explicat.
1030. Animae functiones imminuuntur in fatuitate, tolluntur in mania, depravantur solum in melancholia. Herc. de Sax. cap. 1. tract. de Melanch.
1031. Cap. 4. de mel.
1032. Per consensum sive per essentiam.
1033. Cap. 4. de mel.
1034. Sec. 7. de mor. vulgar. lib. 6.
1035. Spicel. de melancholia.
1036. Cap. 3. de mel. Pars affecta cerebrum sive per consensum, sive per cerebrum contingat, et procerum auctoritate et ratione stabilitur.
1037. Lib. de mel. Cor vero vicinitatis ratione una afficitur, acceptum transversum ac stomachus cum dorsali spina, &c.
1038. Lib. 1. cap. 10. Subjectum est cerebrum interius.
1039. Raro quisquam tumorem effugit lienis, qui hoc morbo afficitur, Piso. Quis affectus.
1040. See Donat. ab Altomar.
1041. Facultas imaginandi, non cogitandi, nec memorandi laesa hic.
1042. Lib. 3. Fen. 1. Tract. 4. cap. 8.
1043. Lib. 3. cap. 5.
1044. Lib. Med. cap. 19. part. 2. Tract. 15. cap. 2.
1045. Hildesheim, spicel. 2 de Melanc. fol. 207, et fol. 127. Quandoque etiam rationalis si affectus inveteratus sit.
1046. Lib. posthumo de Melanc. edit. 1620. Deprivatur fides, discursus, opinio, &c. per vitium Imaginationes, ex Accidenti.
1047. Qui parvum caput habent, insensati plerique sunt. Arist. in physiognomia.
1048. Areteus, lib. 3. cap. 5.
1049. Qui prope statum sunt. Aret. Mediis convenit aetatibus, Piso.
1050. De quartano.
1051. Lib. 1. part. 2. cap. 11.
1052. Primus ad Melancholiam non tam moestus sed et hilares, jocosi, cachinnantes, irrisores, et, qui plerumque praerubri sunt.
1053. Qui sunt subtilis ingenii, et multae perspicacitatis de facili incidunt in Melancholiam, lib. 1. cont. tract. 9.
1054. Nunquam sanitate mentis excidit aut dolore capitur. Erasm.
1055. In laud. calvit.
1056. Vacant conscientiae carnificina, nec pudefiunt, nec verentur, nec dilacerantur millibus curarum, quibus tota vita obnoxia est.
1057. Lib. 1. tract. 3. contradic. 18.
1058. Lib. 1. cont. 21.
1059. Bright, ca. 16.
1060. Lib. 1. cap. 6. de sanit. tuenda.
1061. Quisve aut qualis sit humor aut quae istius differentiae, et quomodo gignantur in corpore, scrutandum, hac enim re multi veterum laboraverunt, nec facile accipere ex Galeno sententiam ob loquendi varietatem. Leon. Jacch. com. in 9. Rhasis, cap. 15. cap. 16. in 9. Rhasis.
1062. Lib. postum. de Melan. edit. Venetiis, 1620. cap. 7 et 8. Ab intemperie calida, humida, &c.
1063. Secundum magis aut minus si in corpore fuerit, ad intemperiem plusquam corpus salubriter ferre poterit: inde corpus morbosum effitur.
1064. Lib. 1. controvers. cap. 21.
1065. Lib. 1. sect. 4, cap. 4.
1066. Concil. 26.
1067. Lib. 2. contradic. cap. 11.
1068. De feb. tract. diff. 2. cap. 1. Non est negandum ex hac fieri Melancholicos.
1069. In Syntax.
1070. Varie aduritur, et miscetur, unde variae amentium species, Melanct.
1071. Humor frigidus delirii causa, furoris calidus, &c.
1072. Lib. 1. cap. 10. de affect. cap.
1073. Nigrescit hic humor, aliquando supercalefactus, aliquando super frigefactus, ca. 7.
1074. Humor hic niger aliquando praeter modum calefactus, et alias refrigeratus evadit: nam recentibus carbonibus ei quid simile accidit, qui durante flamma pellucidissime candent, ea extincta prorsus nigrescunt. Hippocrates.
1075. Guianerius, diff. 2. cap. 7.
1076. Non est mania, nisi extensa melancholia.
1077. Cap. 6. lib. 1.
1078. 2 Ser. 2. cap. 9. Morbus hic est omnifarius.
1079. Species indefinitae sunt.
1080. Si aduratur naturalis melancholia, alia fit species, si sanguis, alia, si flavibilis alia, diversa a primis: maxima est inter has differentia, et tot Doctorum sententiae, quot ipsi numero sunt.
1081. Tract. de mel. cap. 7.
1082. Quaedam incipiens quaedam consummata.
1083. Cap. de humor. lib. de anima. Varie aduritur et miscetur ipsa melancholia, unde variae amentium species.
1084. Cap. 16. in. 9. Rasis.
1085. Laurentius, cap. 4. de mel.
1086. Cap. 13.
1087. 480. et 116. consult. consil. 12.
1088. Hildesheim. spicil. 2. fol. 166.
1089. Trincavellius, tom. 2. consil. 15 et 16.
1090. Cap. 13, tract. posth. de melan.
1091. Guarion. cons. med. 2.
1092. Laboravit per essentiam et a toto corpore.
1093. Machiavel, &c. Smithus de rep. Angl. cap. 8. lib. 1. Buscoldus, discur. polit. discurs. 5. cap. 7. Arist. l. 3. polit. cap. ult. Keckerm. alii, &c.
1094. Lib. 6.
1095. Primo artis curitivae.
1096. Nostri primum sit propositi affectionum causas indagare; res ipsa hortari videtur, nam alioqui earum curatio, manca et inutilis esset.
1097. Path. lib. 1. cap. 11. Rerum cognoscere causas, medicis imprimis necessarium, sine qua nec morbum curare, nec praecavere licet.
1098. Tanta enim morbi varietas ac differentia ut non facile dignoscatur, unde initium morbus sumpserit. Melanelius e Galeno.
1099. Felix qui potuit rerum cognoscere causas.
1100. 1 Sam. xvi. 14.
1101. Dan. v. 21.
1102. Lactant. instit. lib. 2. cap. 8.
1103. Mente captus, et summo animi moerore consumptus.
1104. Munster cosmog. lib. 4. cap. 43. De coelo substernebantur, tanquam insani de saxis praecipitati, &c.
1105. Livius lib. 38.
1106. Gaguin. l. 3. c. 4. Quod Dionysii corpus discooperuerat, in insanam incidit.
1107. Idem lib. 9. sub. Carol. 6. Sacrorum contemptor, templi foribus effractis, dum D. Johannis argenteum simulacrum rapere contendit, simulacrum aversa facie dorsum ei versat, nec mora sacrilegus mentis inops, atque in semet insaniens in proprios artus desaevit.
1108. Giraldus Cambrensis, lib 1. c. 1. Itinerar. Cambriae.
1109. Delrio, tom. 3. lib. 6. sect. 3. quaest. 3.
1110. Psal. xlvi. 1.
1111. Lib. 8. cap. de Hierar.
1112. Claudian.
1113. De Babila Martyre.
1114. Lib. cap. 5. prog.
1115. Lib. 1. de Abditis rerum causis.
1116. Respons. med. 12. resp.
1117. 1 Pet. v. 6.
1118. Lib. 1. c. 7. de orbis concordia. In nulla re major fuit altercatio, major obscuritas, minor opinionum concordia, quam de daemonibus et substantiis separatis.
1119. Lib. 3. de Trinit. cap. 1.
1120. Pererius in Genesin. lib. 4. in cap. 3. v. 23.
1121. See Strozzius Cicogna omnifariae. Mag. lib. 2. c. 15. Jo. Aubanus, Bredenbachius.
1122. Angelus per superbiam separatus a Deo, qui in veritate non stetit. Austin.
1123. Nihil aliud sunt Daemones quam nudae animae quae corpore deposito priorem miserati vitam, cognatis succurrunt commoti misericordia, &c.
1124. De Deo Socratis. All those mortals are called Gods, who, the course of life being prudently guided and governed, are honoured by men with temples and sacrifices, as Osiris in Aegypt, &c.
1125. He lived 500 years since.
1126. Apuleius: spiritus animalia sunt animo passibilia, mente rationalia, corpore aeria, tempore sempiterna.
1127. Nutriuntur, et excrementa habent, quod pulsata doleant solido percussa corpore.
1128. Whatever occupies space is corporeal:—spirit occupies space, therefore, &c. &c.
1129. 4 lib. 4. Theol. nat. fol. 535.
1130. Which has no roughness, angles, fractures, prominences, but is the most perfect amongst perfect bodies.
1131. Cyprianus in Epist. montes etiam et animalia transferri possunt: as the devil did Christ to the top of the pinnacle; and witches are often translated. See more in Strozzius Cicogna, lib. 3. cap. 4. omnif. mag. Per aera subducere et in sublime corpora ferre possunt, Biarmanus. Percussi dolent et uruntur in conspicuos cineres. Agrippa, lib. 3. cap. de occul. Philos.
1132. Agrippa, de occult. Philos. lib. 3. cap. 18.
1133. Part. 3. Sect. 2. Mem. 1. Subs. 1. Love Melancholy.
1134. “By gazing steadfastly on the sun illuminated with his brightest rays.”
1135. Genial. dierum. Ita sibi visum et compertum quum prius an essent ambigeret Fidem suam liberet.
1136. Lib. 1. de verit. Fidei. Benzo, &c.
1137. Lib. de Divinatione et magia.
1138. Cap. 8. Transportavit in Livoniam cupiditate videndi, &c.
1139. Sic Hesiodus de Nymphis vivere dicit. 10. aetates phaenicum vel. 9. 7. 20.
1140. Custodes hominum et provinciarum, &c. tanto meliores hominibus, quanto hi brutis animantibus.
1141. Praesides Pastores, Gubernatores hominum, et illi animalium.
1142. “Coveting nothing more than the admiration of mankind.”
1143. Natura familiares ut canes hominibus multi aversantur et abhorrent.
1144. Ab nomine plus distant quam homo ab ignobilissimo verne, et tamen quidam ex his ab hominibus superantur ut homines a feris, &c.
1145. Cibo et potu uti et venere cum hominibus ac tandem mori, Cicogna. l. part. lib. 2. c. 3.
1146. Plutarch. de defect. oraculorum.
1147. Lib. de Zilphis et Pigmeis.
1148. Dii gentium a Constantio prostigati sunt, &c.
1149. Octovian. dial. Judaeorum deum fuisse Romanorum numinibus una cum gente captivum.
1150. Omnia spiritibus plena, et ex eorum concordia et discordia omnes boni et mali effectus promanant, omnia humana reguntur: paradoxa veterum de quo Cicogna. omnif. mag. l. 2. c. 3.
1151. Oves quas abacturus erat in quascunque formas vertebat Pausanias, Hyginus.
1152. Austin in l. 2. de Gen. ad literam cap. 17. Partim quia subtilioris sensus acumine, partim scientia calidiore vigent et experientia propter magnam longitudinem vitae, partim ab Angelis discunt, &c.
1153. Lib. 3. omnif. mag. cap. 3.
1154. L. 18. quest.
1155. Quum tanti sit et tam profunda spiritum scientia, mirum non est tot tantasque res visu admirabiles ab ipsis patrari, et quidem rerum naturalium ope quas multo melius intelligunt, multoque peritius suis locis et temporibus applicare norunt, quam homo, Cicogna.
1156. Aventinus, quicquid interdiu exhauriebatur, noctu explebatur. Inde pavefacti cura tores, &c.
1157. In lib. 2. de Anima text 29. Homerus discriminatim omnes spiritus daemones vocat.
1158. A Jove ad inferos pulsi, &c.
1159. De Deo Socratis adest mihi divina sorte Daemonium quoddam a prima pueritia me secutum, saepe dissuadet, impellit nonnunquam instar ovis, Plato.
1160. Agrippa lib. 3. de occul. ph. c. 18. Zancb. Pictorus, Pererius Cicogna. l. 3. cap. 1.
1161. Vasa irae. c. 13.
1162. Quibus datum est nocere terrae et mari, &c.
1163. Physiol. Stoicorum e Senec. lib. 1. cap. 28.
1164. Usque ad lunam animas esse aethereas vocarique heroas, lares, genios.
1165. Mart. Capella.
1166. Nihil vacuum ab his ubi vel capillum in aere vel aqua jaceas.
1167. Lib. de Zilp.
1168. Palingenius.
1169. Lib. 7. cap. 34 et 5. Syntax. art. mirab.
1170. Comment in dial. Plat. de amore, cap. 5. Ut sphaera quaelibet super nos, ita praestantiores habent habitatores suae sphaerae consortes, ut habet nostra.
1171. Lib. de Amica. et daemone med. inter deos et homines, dica ad nos et nostra aequaliter ad deos ferunt.
1172. Saturninas et Joviales accolas.
1173. In loca detrusi sunt infra caelestes orbes in aerem scilicet et infra ubi Judicio generali reservantur.
1174. q. 36. art. 9.
1175. Virg. 8. Eg.
1176. Aen. 4.
1177. Austin: hoc dixi, ne quis existimet habitare ibimala daemonia ubi Solem et Lunam et Stellas Deus ordinavit, et alibi nemo arbitraretur Daemonom coelis habitare cum Angelis suis unde lapsum credimus. Idem. Zanch. l. 4. c. 3. de Angel. mails. Pererius in Gen. cap. 6. lib. 8. in ver. 2.
1178. Perigram. Hierosol.
1179. Fire worship, or divination by fire.
1180. Domus Diruunt, muros dejiciunt, immiscent se turbinibus et procellis et pulverem instar columnae evehunt. Cicogna l. 5. c. 5.
1181. Quest. in Liv.
1182. De praestigiis daemonum. c. 16. Convelli culmina videmus, prosterni sata, &c.
1183. De bello Neapolitano, lib. 5.
1184. Suffitibus gaudent. Idem Just. Mart. Apol. pro Christianis.
1185. In Dei imitationem, saith Eusebius.
1186. Dii gentium Daemonia, &c. ego in eorum statuas pellexi.
1187. Et nunc sub divorum nomine coluntur a Pontificiis.
1188. Lib. 11. de rerum ver.
1189. Lib. 3. cap. 3. De magis et veneficis, &c. Nereides.
1190. Lib. de Zilphis.
1191. Lib. 3.
1192. Pro salute hominum excubare se simulant, sed in eorum perniciem omnia moliuntur. Aust.
1193. Dryades, Oriades, Hamadryades.
1194. Elvas Olaus voc. at lib. 3.
1195. Part 1. cap. 19.
1196. Lib. 3. cap. 11. Elvarum choreas Olaus lib. 3. vocat saltum adeo profunde in terras imprimunt, ut locus insigni deinceps virore orbicularis sit, et gramen non pereat.
1197. Sometimes they seduce too simple men into their mountain retreats, where they exhibit wonderful sights to their marvelling eyes, and astonish their ears by the sound of bells, &c.
1198. Lib. de Zilph. et Pigmaeus Olaus lib. 3.
1199. Lib. 7. cap. 14. Qui et in famulitio viris et feminis inserviunt, conclavia scopis purgant, patinas mundant, ligna portant, equos curant, &c.
1200. Ad ministeria utuntur.
1201. Where treasure is hid (as some think) or some murder, or such like villainy committed.
1202. Lib. 16. de rerum varietat.
1203. Vel spiritus sunt hujusmodi damnatorum, vel e purgatorio, vel ipsi daemones, c. 4.
1204. Quidam lemures domesticis instrumentis noctu ludunt: patinas, ollas, cantharas, et alia vasa dejiciunt, et quidam voces emittunt, ejulant, risum emittunt, &c. ut canes nigri, feles, variis formis, &c.
1205. Epist. lib. 7.
1206. Meridionales Daemones Cicogna calls them, or Alastores, l. 3. cap. 9.
1207. Sueton. c. 69. in Caligula.
1208. Strozzius Cicogna. lib. 3. mag. cap. 5.
1209. Idem. c. 18.
1210. M. Carew. Survey of Cornwall, lib. 2. folio 140.
1211. Horto Geniali, folio 137.
1212. Part 1. c. 19. Abducunt eos a recta via, et viam iter facientibus intercludunt.
1213. Lib. 1. cap. 44. Daemonum cernuntur et audiuntur ibi frequentes illusiones, unde viatoribus cavendum ne ce dissocient, aut a tergo maneant, voces enim fingunt sociorum, ut a recto itinere abducant, &c.
1214. Mons sterilis et nivosus, ubi intempesta nocte umbrae apparent.
1215. Lib. 2. cap. 21. Offendicula faciunt transeuntibus in via et petulanter ridet cum vel hominem vel jumentum ejus pedes atterere faciant, et maxime si homo maledictus et calcaribus saevint.
1216. In Cosmogr.
1217. Vestiti more metallicorum, gestus et opera eorum imitantur.
1218. Immisso in terrae carceres vento horribiles terrae motus efficiunt, quibus saepe non domus modo et turres, sed civitates integrae et insulae haustae sunt.
1219. Hierom. in 3. Ephes. Idem Michaelis. c. 4. de spiritibus. Idem Thyreus de locis infestis.
1220. Lactantius 2. de origins erroris cap. 15. hi maligni spiritus per omnem terram vagantur, et solatium perditionis suae perdendis hominibus operantur.
1221. Mortalium calamitates epulae sunt malorum daemonum, Synesius.
1222. Daminus mendacii a seipso deceptus, alios decipere cupit, adversarius humani generis, Inventor mortis, superbiae institutor, radix malitiae, scelerum caput, princeps omnium vitiorum, fuit inde in Dei contumeliam, hominum perniciem: de horum conatibus et operationibus lege Epiphanium. 2. Tom. lib. 2. Dionysium. c. 4. Ambros. Epistol. lib. 10. ep. et 84. August. de civ. Dei lib. 5. c. 9., lib. 8. cap. 22. lib. 9. 18. lib. 10. 21. Theophil. in 12. Mat. Pasil. ep. 141. Leonem Ser. Theodoret. in 11. Cor. ep. 22. Chrys. hom. 53. in 12. Gen. Greg. in 1. c. John. Barthol. de prop. l. 2. c. 20. Zanch. l. 4. de malis angelis. Perer. in Gen. l. 8. in c. 6. 2. Origen. saepe praeliis intersunt, itinera et negotia nostra quaecumque dirigunt, clandestinis subsidiis optatos saepe praebent successus, Pet. Mar. in Sam. &c. Ruscam de Inferno.
1223. Et velut mancipia circumfert Psellus.
1224. Lib. de trans. mut. Malac. ep.
1225. Custodes sunt hominum, et eorum, ut nos animalium: tum et provinciis praepositi regunt auguriis, somniis, oraculis, pramiis, &c.
1226. Lipsius, Physiol. Stoic, lib. 1. cap. 19.
1227. Leo Suavis. idem et Tritemius.
1228. “They seek nothing more earnestly than the fear and admiration of men.”
1229. “It is scarcely possible to describe the impotent ardour with which these malignant spirits aspire to the honour of being divinely worshipped.”
1230. Omnif. mag. lib. 2. cap. 23.
1231. Ludus deorum sumus.
1232. Lib. de anima et daemone.
1233. Quoties sit, ut Principes novitium aulicum divitiis et dignitatibus pene obruant, et multorum annorum ministrum, qui non semel pro hero periculum subiit, ne teruntio donent, &c. Idem. Quod Philosophi non remunerentur, cum scurra et ineptus ob insulsum jocum saepe praemium reportet, inde fit, &c.
1234. Lib de cruelt. Cadaver.
1235. Boissardus, c. 6 magia.
1236. Godelmanus, cap. 3. lib. 1 de Magis. idem Zanchius, lib. 4. cap. 10 et 11. de malis angelis.
1237. Nociva Melancholia furiosos efficit, et quandoque penitus interficit. G. Picolominens Idemque Zanch. cap. 10. lib. 4. si Deus permittat, corpora nostra movere possunt, alterare, quovis morborum et malorum genere afficere, imo et in ipsa penetrare et saevire.
1238. Inducere potest morbos et sanitates.
1239. Viscerum actiones potest inhibere latenter, et venenis nobis ignotis corpus inficere.
1240. Irrepentes corporibus occulto morbos fingunt, mentes terrent, membra distorquent. Lips. Phil. Stoic. l. 1. c. 19.
1241. De rerum ver. l. 16. c. 93.
1242. Quum mens immediate decipi nequit, premum movit phantasiam, et ita obfirmat vanis conceptibus aut ut ne quem facultati aestimativae rationi locum relinquat. Spiritus malus invadit animam, turbat sensus, in furorem conjicit. Austin. de vit. Beat.
1243. Lib. 3. Fen. 1. Tract. 4. c. 18.
1244. A Daemone maxime proficisci, et saepe solo.
1245. Lib. de incant.
1246. Caep. de mania lib. de morbis cerebri; Daemones, quum sint tenues et incomprehensibiles spiritus, se insinuare corporibus humanis possunt, et occulte in viscerribus operti, valetudinem vitiare, somniis animas terrere et mentes furoribus quatere. Insinuant se melancholicorum penetralibus, intus ibique considunt et deliciantur tanquam in regione clarissimorum siderum, coguntque animum furere.
1247. Lib. 1. cap. 6. occult. Philos. part 1. cap. 1. de spectris.
1248. Sine cruce et sanctificatione sic & daemone obsessa. dial.
1249. Greg. pag. c. 9.
1250. Penult. de opific. Dei.